بیخبری و بدخبری
1- روزهای سربازی، روزهای بیخبری است. یعنی از صبح تا شب مشغول كارهایی هستیم كه قاعدتا بیفایده است. این كارهای بیفایده و محیط پادگان و عدم دسترسی به اخبار هم مزید بر علت است. دو هفتهی گذشته تقریبا محروم از هر خبری بودم. پنجشنبهی پیش فرصتی دست داد تا در یك مرخصی چند ساعته سری به تئاتر شهر بزنم و یكی از آخرین اجراهای «رومولوس كبیر» را ببینم. تئاتر بسیار زیبایی بود و بازیهای خوبی داشت. نمایشی به كارگردانی نادر برهانی مرند براساس نوشتهای از فریدریش دورنمات كه استاد حمید سمندریان آن را ترجمهكردهبود. بازیگران آن هم سیامك صفری (رومولوس)، سهراب سلیمی (آشیلس)، محمود جعفری (سنو)، رحیم نوروزی (امیلیان)، ریما رامینفر (ژولیا)، پیام دهكردی (ادوآكر)، علا محسنی، فرزین محدث، مهرداد ضیایی، افسانه ماهیان، داریوش موفق، سینا رازانی، بهرام افشاری، مهدی سلطانی، علی عامل هاشمی، هوتن شکیبا، هادی عامل، داریوش فائزی و اشکان هورسان بودند. (عكسهايي از نمايش)


2- در اجرای آن شب بهمن فرمانآرا، سیاوش طهمورث، دكتر علی رفیعی و امیر اثباتی هم حضور داشتند.
3- اما خبر بد در پایان این نمایش زیبا بود، جایی كه در رورانس، نادر برهانی مرند خبر از درگذشت چند لحظهی پیش استاد جمشید لایق را داد. جمشید لایق را خیلی دوست داشتم. مدتها بود كه خبری از او نداشتم. آخرین تصويرهمان جشن تئاتر سنگلج بود كه در كنار هرمز سيرتي نشستهبود.

پیشتر از آن جشن بازیگران سینمای ایران بود. جشنی كه از پیشكسوتان عرصه بازیگری تقدیر شد. برای به یاد آوردن جمشید لایق باید كمی هم عقبتر رفت. آخرین فیلماش سگكشی بهرام بیضایی و نقش كوتاه پدر گلرخ كمالی بود آخرین حضور نمایشیاش در تئاتر ریچارد سوم به كارگردانی داوود رشیدی اتفاق افتاد. این عكسی از اولین جشن بازیگران سینمای ایران است.

ردیف اول را ببینید. متاسفانه از آن جمع پروین سلیمانی و فرخلقا هوشمند همین چند ماه پیش رفتند و جمشید لایق هفتهی گذشته. امیدوارم كه رفتن این عزیزان بقای عمر هنرمندان بازمانده باشد. جمشيد لايق را در مجموعههاي نلويزيوني هزاردستان، سلطان و شبان، سربداران، بوعليسينا، روزي روزگاري، فروشگاه و مرگ در پاييز ديديم. همچنين بازي او را در فيلمهاي خواستگار، رگبار، شهر قصه، دايره مينا، كلاغ، كفشهاي ميرزانوروز، شايد وقتي ديگر، خارج از محدوده، بازي تمام شد، مسافران، تهران روزگاري نو و سگكشي به ياد داريم. رواناش شاد.
4- هنوز خبر مرگ خمشید لایق را باور نكردهبودم كه مانند خوابزدهای از درگذشت نیكو خردمند باخبر شدم. مادربزرگی با آن صدای گرم و مهربان. نه باوركردنی نیست. چرا این هنرمندان دوستأاشتنی زود از میانمان میروند. چرا پاییز با خبر مرگ اینقدر دمخور است.

5- ببینید از اول آبان كه آمدم سربازی تا به امروز مسعود رسام (10 آبان)، حسین صبحدل (13 آبان)، امیر قویدل (17 آبان)، مهدی سحابی (17 آبان)، جمشید لایق (21 آبان)، عباس شباویز (22 آبان)، محمود شاهرخی (24 آبان)، جلال فهیم هاشمی (24 آبان) و نیكو خردمند (26 آبان) از میانمان رفتهاند. كمتر از یك ماه و این همه خنرمند. افسوس ...
6- حالا هر لحظه در بیخبریهای خودم نگران خبرهای بدی هستم كه هر لحظه ممكن است برسد. امیدوارم كه دیگر خبری نباشد ...

ديدگاه خود را بگذاريد:
نشاني اي-ميل شما لازماست، اما نمايشدادهنميشود.
می توانید از تگ های HTML استفاده کنید.